Vluchtmisdrijf – niet vervolgd.

Is het u ooit opgevallen, als u een artikel leest in de krant over hoe misdaden in België gedaald zijn, dat mensen altijd aangemoedigd worden om zelfs voor kleine feiten aangifte te gaan doen bij de politie? En hebt u dat ooit gedaan? Wel, dan weet u waarschijnlijk dat u een eindje zoet bent daarmee.

Voor zover ik kan nagaan uit de reacties op dergelijke artikels, is de algemene mening onder de bevolking dat dit niet veel uithaalt en dat dit dus tijdsverlies is. Ik kan u, uit eigen ervaring, bevestigen dat dit inderdaad het geval is.

Bijna een jaar geleden, op 23/09/2016, werd mijn auto aangereden toen ie netjes voor mijn deur geparkeerd stond, door een zekere Omar. Het gevolg was een flinke deuk in de deur aan de bestuurderskant, geschatte herstelkost: 720 euro. Bijna een jaar verder kreeg ik, op 17/08/2017, een brief van het gerecht (die blijkbaar bijna een week onderweg was, niets gaat snel bij het gerecht blijkbaar), waarin staat dat ze niets gaan doen.

Daar was een ooggetuige van, een buurvrouw, die de man daarop probeerde aan te spreken. Volgens haar haalde Omar eens zijn schouders op en is hij toen gewoon weggereden. De buurvrouw in kwestie is duidelijk een dame met het hart op de juiste plaats, want ze is persoonlijk aangifte gaan doen bij de politie. Ja, dat leest u goed, die mevrouw heeft haar eigen goede tijd opgeofferd om daar, god weet hoe lang, bij de polite te gaan zitten en het verhaal te doen. Ik ben de dag erna ook nog eens naar de politie gegaan, en heb daar zowat ongeveer anderhalf uur gezeten. Ik kan niet klagen over de politie in dit geval. De inspecteur die me te woord stond heeft haar tijd genomen, heeft ook nog wat foto’s van de schade aan mijn arme Fiat Seicento (een zeer bescheiden wagen, maar meer dan voldoende voor mijn noden). Als ik mij goed herinner was er een agente ter plaatse geweest, zowel bij mij als bij vriend Omar. Bij Omar was er niets aan de auto te bespeuren. Erg intelligent gezien. Hebt u ooit eens relatief zachtjes met uw bumper in de deur van een auto gereden (kunt u rustig doen, wordt toch niet vervolgd)? Ik zal u zeggen wat er gebeurd. Er is geen grote schok, maar de autodeur wordt netjes gedeukt, het is immers maar een dunne plaat (u kunt hetzelfde bereiken met een goede stamp tegen zo’n autodeur). Aan uw eigen wagen zal weinig tot niets te bespeuren vallen. Hooguit misschien wat verfschilfers, die u er zo af kunt halen. Niets aan de hand.

Maar goed, ondanks een ooggetuige, die de nummerplaat genoteerd heeft, en desgevraagd zeer waarschijnlijk wel de man in kwestie had kunnen herkennen en identificeren, wordt hieraan dus niets gedaan.

Dus, beste procureur des konings, bijna een heel jaar hebt u nodig gehad (of tenminste, hebben uw diensten nodig gehad) om dit geval “grondig te onderzoeken” (laat mij niet lachen), om tot de conclusie te komen dat een ooggetuige niet genoeg is, en we de zaak netjes gaan laten rusten. Maar zeg mij eens, mijn dierbare procureur, als het nu uw auto geweest was (die vast geen Fiat Seicento is, maar iets veel duurder), zou dit ook zonder gevolg geklasseerd worden? Ik zal voor u antwoorden, mijn beste procureur: uiteraard niet. En zeg mij ook eens, beste procureur, zou dit een jaar geduurd hebben? Natuurlijk niet!

Misschien speelt het feit mee dat degene die mijn autootje aangereden heeft tot de klasse der “Nieuwe Belgen” behoort? Of moet ik het codewoord “jongeren” gebruiken, zoals bepaalde kranten tegenwoordig doen? Da’s waarschijnlijk veiliger (voor mij dan). Die mensen moeten wat zachter aangepakt worden, nietwaar? Och, ontken maar niet. Jaren geleden hoorde ik uit goede bron (en daar bedoel ik dan iemand mee die het weet, en niet van horen zeggen) dat de politie expliciet opdracht had gekregen om in een bepaalde wijk in Kortrijk (Kortrijkzanen weten nu direct waarnaar ik refereer) wat “toleranter” te zijn, vanwege “cultuurverschillen” en dergelijke. Ik weet niet of die praktijk nog steeds aan de gang is, maar het zou me niets verbazen. Het zou me ook niets verbazen dat het in andere steden en gemeenten hetzelfde is. Oei, nu ben ik natuurlijk racist. De waarheid mag niet gezegd worden (en al helemaal niet in gerechtelijke en politieke kringen, nietwaar?).

Natuurlijk zal dit staalhard ontkend worden door alle soorten overheden, en degenen die het weten gaan ook officiëel hun mond niet opendoen, want dan verliezen ze hun job. U weet hoe het gaat, beste procureur. Ah, nee, dat weet u niet, natuurlijk. U hebt een riante pree en zit hoog en droog in uw ivoren torentje, geheel en al onaantastbaar, neerkijkend op het plebs. Geheel anders dan de politieman of -vrouw op het terrein natuurlijk, die de risico’s lopen, en veel minder onaantastbaar zijn.

Het is stuitend, dat zoiets een jaar moet duren. Grondig onderzoek? Mijn kleurpotloden, om het beschaafd uit te drukken. Ik ben zelf nooit in het leger geweest (burgerdienst gedaan), maar de verhalen over miliciens die dozen van de ene kant van een hangar naar de andere kant moeten slepen, om ze vervolgens terug te zetten zijn legio. Zo blijft een mens bezig, en zelfs als ’t niets opleverde was ’t tenminste nog goed voor de fysiek van de piot. Ik stel me voor, beste procureur, dat uw diensten ook zo werken. Oh ja, ik twijfel er geen moment aan dat jullie het druk hebben. Die miliciens van weleer waren ook de ganse dag bezig. Of ze nuttig bezig waren, da’s voor discussie vatbaar.

Al een jaar of 30 is mijn standaard reactie op het gerecht samen te vatten in het adagio “het gerecht is er om het krapuul te beschermen tegen de brave burger”. Eens te meer heeft u dit bewezen. Men hoeft overigens de krant maar open te slaan om eens te meer met verstomming geslagen te worden door uitspraken van rechters. Die uitspraken vallen in twee categoriën: brave burger begaat kleine misstap en wordt daar erg zwaar voor gestraft, stuk krapuul begaat zware misdaad en komt er vanaf zonder straf of met een lachertje. Iedere mens met een halve theelepel verstand weet natuurlijk al lang dat gerecht en gerechtigheid absoluut niets met elkaar te maken hebben, en dat ook nooit gehad hebben. Misschien tijd voor een nieuwe defenestratie? Ik ben alvast voorstander (bijkomend voordeel: goed voor de werkgelegenheid).

En de politiek, wat doet die eraan? Nou ja, met een derde van de Vlaamse politici juristen (64 procent van de parlementsleden heeft een universitair diploma. Bijna de helft daarvan studeerde rechten – Knack: “Wie is uw Vlaams parlementslid?”), en ik heb geen reden om aan te nemen dat het op andere niveaus anders is, lijkt het me dat die voor de status quo zijn. Politici zijn van nature conservatief, uiteraard, aangezien veranderingen wel eens voor verschuivingen zouden kunnen zorgen, en dan zouden ze wel eens hun mooie postje kunnen verliezen. Bovendien, scheiding der machten, met al de politiek benoemde rechters. Ach ja, officieel mag dat al een eind niet meer zeker? Nu ja, officieel, daar vinden juristen wel iets op. Altijd wel een gaatje in de wetgeving, nietwaar? Of is dat een wetgevinkje in het gat?

Dus, beste procureur, wat bent u van plan te doen aan de volslagen incompetentie van die diensten van u? Een jaar om onderstaande onnozele brief te schrijven? Typsnelheid van een letter per dag? Ooggetuigenverslag in de prullenbak…

En u, beste politicus, wat bent u van plan er aan te doen? Voor de verandering eens werken voor uw zeer riant belegde boterham? Och, ik maak me geen illusies hoor. Er zal niets gebeuren. Hooguit word ik lastiggevallen door de hoge heren en dames, want tegen brave burgers durven ze natuurlijk wel ageren.

Een heel eind geleden is een kennis van mij teruggekomen uit Zwitserland. Hij was kennelijk onder de indruk van de Zwitserse administratie en mentaliteit. De Belgen noemde hij in vergelijking “professionele amateurs”. Ik kon hem toendertijd wel bijtreden in dit standpunt. Hedentendage vind ik het een veel te vriendelijke omschrijving.

Och ja, beste procureur, gelieve mij te contacteren voor mijn rekeningnummer. Dan kunt u daar 1000 euro op overschrijven. De factuur is als volgt: 720 euro voor mijn autodeur en 280 euro voor dit schrijfsel (dat is een koopje!). Een dikke fooi is ook welkom, het hoeft niet, maar ik weet zeker dat ’t er met uw pree wel vanaf kan.

Als afsluiter een prentje van de brief van mijn vriendjes van het gerecht, voor wie een ooggetuige duidelijk niets waard is. Of misschien zijn ze gewoon te lui om te werken?

 

Bijna een jaar later: laconieke mededeling van het gerecht. Vluchtmisdrijf wordt niet vervolgd.

Bijna een jaar later: laconieke mededeling van het gerecht. Vluchtmisdrijf wordt niet vervolgd.

Dit bericht is geplaatst in Belgisch gerecht, Politiek en gerecht met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.

Een reactie op Vluchtmisdrijf – niet vervolgd.

  1. CVL schreef:

    Beste Rudy, een fantastisch verhaal. Zeer entertainent. Alleen jammer dat het geen fictie is maar de harde realiteit. En ja, ook jij zit in de verkeerde categorie van “brave Belgen”. In dit land loont enkel de criminaliteit.
    Mijn advies : lik je wonden en leer ermee leven. Zoniet, pak je spullen en verhuis naar een meer rechtvaardig land.
    Ik heb een verhaal over een huurster die mij meer dan 10000 € heeft gekost…. Maar die miserie ga ik je besparen. Ik drink nog een wijntje en probeer het een plaats te geven…..
    Je mede-Belg en sympatisant. 😎

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *